ส่วนตัวเชื่อว่าการถ่ายภาพที่ดีไม่ได้มาจากเทคนิคที่ซับซ้อน แต่มาจากการรู้สึกและสัญชาตญาณที่เราส่งผ่านผลงาน ผลงานของเราคือ "ภาวะ" ที่อยากให้คนอื่นได้เห็นตัวเราและสิ่งที่เราต้องการถ่ายทอด
ด้วยความที่เราชอบออกเดินทางชื่นชมทิวทัศน์สวยงาม เราอยากถ่ายทอดความรู้สึกที่เราสัมผัสได้ออกมาโดยสูญเสียข้อมูลให้น้อยที่สุด
เราเชื่อว่าภาพถ่ายคือภาษาที่พูดตรงไปยังจิตใจ สร้างห้วงเวลาให้ผู้ชมหยุดลงมาซึมซับบรรยากาศของช่วงเวลานั้น จนรู้สึกเหมือนได้เดินเข้าไปยืนอยู่ตรงจุดเดียวกันกับเรา
ภูเขา ทะเล ลำธาร น้ำตก เมืองสวยๆ รวมถึงวัดวาอาราม ยิ่งท้องฟ้าสวย ยิ่งรู้สึกสบายใจ เราเชื่อว่าหากเรารู้สึกดีเมื่ออยู่ที่ไหน ภาพที่เราถ่ายออกมาก็จะยิ่งส่งต่อความรู้สึกที่เราได้รับได้เหมือนกับที่เราอยู่ตรงนั้นได้ยิ่งขึ้น
จริงๆ ช่วงถ่ายภาพแรกๆ ก็เคยคิดถึงเรื่องรายได้นะ แต่ด้วยความที่งานหลักและชีวิตค่อนข้างกดดันมากอยู่แล้ว เราเลยอยากให้การถ่ายภาพของเราเป็น "พื้นที่ปลอดภัย" สำหรับเรา
เราเลยสัญญากับตัวเองว่าถ้าไม่ถึงจุดที่เอาตัวไม่รอด เราคงไม่มีเจตนาจะหารายได้จากการถ่ายภาพ ยกเว้นงานที่ทำแล้วรู้สึกสบายใจจริงๆ
อันนี้ถามเข้ามาเยอะมากจน inbox ถล่มทลายเลยครับ แต่บางสิ่งบางอย่างบางทีก็ไม่มีเหตุผล รู้ว่ามันคือสัจธรรมก็พอแล้ว 😌
ไปก่อนนะหมอเรียกกินยา~